Adelaide leek een ghosttown. De straten waren leeg en de mensen die voorbij liepen kenden we inmiddels bij hun fictieve zelfbedachte namen. We hadden heus wel verwacht dat op 1 januari de winkels dicht zouden zijn, mensen uitbrakten in bed of met tegenzin de hond uitlieten. Jammer, maar ons vliegtuig vloog nou eenmaal 's ochtend van Melbourne naar Adelaide zodat wij rond 2 uur al midden in het centrum stonden. We waren de enigen. Een redelijk getalenteerde straatmuzikant verdiende geen geld. We struinden de verlaten straten van een befaamde citytour af om aan het eind van Rundle St rechtsomkeer te maken. De muziek zwol opeens aan maar transformeerde zich in een geremixte versie van Rihanna - niet helemaal wat we verwachten. In een staat van verveling en verwondering liepen we op het geluid af om tegen gehouden te worden door stalen hekken met zwart zeil. Alleen mijn zus en ik kunnen een gigantisch muziekfestival in het midden van de stad op nieuwjaarsdag gemist hebben. Plotseling de plaatselijke bevolking gevonden.
Prima, festival, daar doen wij ook wel aan. Ticketcounter, okay, zelfs een kaartje willen we wel kopen. Hoe duur kan zo'n kaartje nou zijn? Josine en ik hebben het allebei twee keer gechecked totdat de mevrouw haar irritatie niet meer baas leek te kunnen. Een kaartje was 150 dollar. Lachend liepen we om het terrein heen, buiten de hekken had zich een groep in het park geschaard vanwaar het grootste podium goed te zien was en de muziek goed te horen. Geen 150 euro, wel live in de zon, liggen op het gras, genieten van David Guetta! Tot ver in de Botanische Tuinen waren zijn remixes te horen. We genoten na met een pompoensoep waarbij discount-bioscoopkaartjes als bonus kwamen. Hoe lekker is het slapen na een sappy romantische comedie The Heartbreaker en een zwoel avondwandelingetje terug naar ons Lounge Motel tenmidden het centrum?
Valt tegen. Bedbugs are not to be messed with. Mocht je ze treffen: je wordt of gebeten, of paranoide van het idee dat je gebeten gaat worden. Gegarandeerd een tegenvallende nachtrust. Matras met beestjes buiten de deur, Josien op haar matje en ik waagde mijn leven op een van de andere zes matrassen. We kregen de volgende ochtend ons geld terug, al mogen we in ons adviesboekje nu noteren dat hostelmanagers liever hebben dat je het hostel-emergencynumber belt voordat je de bedbugs buiten te zetten en een epidemie veroorzaakt. Noted, thanks, that will help us sleep at night.
Er stond ons een traktatie te wachten de volgende avond. We zochten 's middags een oudtante van ons op, tante Lotte. De zus van mijn oma is 90 jaar oud en woont in een mooi huis in voorstad van Adelaide. We hebben met haar oude fotoboeken doorgekeken, een wijntje gedronken en zelfs uit eten gegaan. Een hele leuke familie-aangelegenheid, ze hebben hier ook alles in Down Under.
En, Adelaide is heerlijk. Stel je suburban America voor, maar dan met de heerlijke relaxte en behulpzame houding van Australiers in steden gevuld met zon en enorme parken. De natuur is, zoals in heel het continent, schitterend en divers en de samenleving multicultureel. Vooral Aziaten en Indiers zijn populair, in Adelaide vooral. Internationale studenten kunnen in deze 'regional area' namelijk al studerend aan de South Australian University gemakkelijker een permanente verblijfsvergunning kunnen krijgen dan in de steden. Aidelaide heeft ook een strand en gratis fietsen. Met die combinatie in omgekeerde volgorde hebben we vandaag gewerkt aan onze conditie en een passend bruin kleurtje. Vanavond slapen we weer bij onze couchhost, een vriendelijke Filipijnse jongeman die zijn bank ter beschikking stelt aan twee lieve zusterlijke backpackers. We hebben ook in vele andere steden couches geregeld; het is de leukste, interactiefste en goedkoopste manier om het continent (en de wereld eigenlijk) rond te komen. Geen bedbugs, dus no worries.
Ik wil iedereen graag een heel gelukkig nieuw jaar wensen en bedanken voor de vele berichtjes. Schrijf vooral een reactie op mijn blog, dat is altijd leuk! We vliegen pas op de 6de naar Cairns (Queensland) dus we hebben nog geen last van de overstromingen maar we houden het weerbericht in de gaten. Een onverwachte wending van onze reisplannen dreigt mogelijk... Tot schrijfs!